Over ons

Het is altijd weer bijzonder met je orkest naar het buitenland te gaan. Zeker als dat land mijn Heimatland is. Maar wat is dat – Heimat? Wat verbindt mij met steden als Düsseldorf, Hamburg of Wilhelmshaven? Inmiddels is dat minder dan met Den Haag, Amsterdam of Oegstgeest.
Maar als wij in de Duitse zalen beginnen te spelen en ik zie met hoeveel eerbied en aandacht de mensen luisteren, voel ik me weer helemaal thuis. Er is zoveel liefde voor de muziek, hier zijn kunst en cultuur iets vanzelfsprekends. In Nederland niet meer.

Iets anders wat ik als buitenlander in Nederland mis is de Duitse taal en hoe die wordt vormgegeven door cabaretiers. Zoals iedereen in Nederland met Hans Liberg is opgegroeid kent bijna iedereen in Duitsland Georg Kreisler, de vermaarde Weense chansonier. En wanneer wij de kleurloze, deprimerende thuisstad van voetbalclub Schalke 04 binnenrijden waar wij vandaag logeren, moet ik aan Kreislers briljante satire “Gelsenkirchen”, de “einzigartige Brennstoffdemokratie” denken:

“Lieblich ziehen durch die Luft die schwarzen Daempfe
Und mit heiterem Gesang nimmt man Kohlen in Empfang
Wer zu lang dort lebt der kriegt beim atmen leichte Kraempfe
Aber wer lebt dort schon lang?..."

Is op Youtube te beluisteren en een echte aanrader!

Ook aan de treffende typering van het Ruhrgebied door een oud-collega moet ik denken die bij het observeren van twee pikkende kraaien droogjes opmerkte: “Zelfs de meeuwen zijn hier zwart”. Wat een contrast met de letterlijk schitterende herfstkleuren in de zacht gloeiende Lueneburger Heide en de liefelijke Teutoburger Wald waar wij vandaag doorheen reden!

Met Essen waar wij vanavond spelen verbindt mij wel iets. Twintig jaar geleden deed ik er toelatingsexamen aan de Folkwang Hochschule en had kunnen studeren bij Vladimir Mendelssohn, de legendarische toenmalige soloaltist van ons orkest. Maar als wij de grijze stad naderen ben ik blij dat ik destijds voor het zonnige en vriendelijke Freiburg heb gekozen.
De mooie Alfried-Krupp Saal van de Philharmonie Essen was er toen nog niet. Hier is het heerlijk spelen. En als ik de warme klanken van de strijkers en haast bovenaardse soli van onze blazers en dierbare collegas hoor ben ik ineens heel blij dat ik in Nederland woon en in dit prachtige orkest mag spelen.
Ik besef me dat Nederland voor mij ook een Heimat is geworden.

Tanja Trede, altviolisteres