"Speciaal om solist te zijn bij eigen orkest"

Hoe is het om solist te zijn bij je eigen Residentie Orkest?

Dorian: “Het is natuurlijk heel leuk om juist met je eigen orkest solo te mogen spelen! In het orkest zitten niet alleen heel fijne collega’s maar inmiddels ook mijn beste vrienden. Wat het nóg specialer maakt is dat ik dit samen met mijn dierbare collega Hans Colbers mag doen. Hans en ik zitten alweer 17 jaar met veel plezier naast elkaar in het orkest. Ook kijk ik erg uit naar de samenwerking met dirigent Hans Graf.”

Hoe bereid je je voor?

Dorian: “De voorbereiding voor een solo-concert heeft altijd een langere aanloop, maar is inhoudelijk niet heel anders dan wat we voor alle concerten doen. Ik verdiep me in de muziek, maak heel veel rieten en ik studeer veel om zo fit mogelijk op mijn instrument te zijn. Dit is eigenlijk waar ik altijd mee bezig ben, maar dan nog intensiever. En natuurlijk hebben Hans en ik al een aantal keer samen gerepeteerd op Strauss voordat we het met het orkest gaan spelen.”

Wat maakt voor jou dit werk van Richard Strauss zo bijzonder?

Dorian: “Dit werk van Strauss is niet alleen leuk omdat dit een kans is om met Hans samen te soleren, maar ik vind mijn rol in het stuk ook zo leuk. Strauss heeft het geschreven voor zijn goede vriend en fagottist Hugo Burghauser. Strauss schreef hem in een brief over het stuk:

A dancing princess is alarmed by the grotesque cavorting of a bear in imitation of her. At last she is won over to the creature and dances with it, upon which it turns into a prince. So in the end, you too will turn into a prince and live happily ever after…

Het is ook duidelijk in de muziek terug te horen dat ik op allerlei manieren om Hans (in dit geval de prinses) heen draai en er alles aan doe om hem te verleiden. Soms door hem te imiteren, en soms door precies het omgekeerde te spelen. Ik heb gelukkig wel succes, want later in het stuk zwieren we er samen heerlijk op los.”

GA TERUG NAAR NIEUWSOVERZICHT