Toptalent Judith Kubitz

Toptalent Judith Kubitz, dirigent van de vooraanstaande Philharmonie Baden-Baden en gastdirigent bij toporkesten over de hele wereld, maakt haar debuut bij het Residentie Orkest. In de Haagse poptempel het Paard dirigeert zij Buster Keatons filmklassieker The General.

Wie of wat inspireerde je om dirigent te worden?

Ik was als elfjarige lid van een oefenkoor tijdens een seminar voor koordirigenten, toen mij werd gevraagd zelf eens te dirigeren. Dat het koor zong zoals ik dirigeerde, was voor mij een openbaring en gaf me een enorm gevoel van geluk. Dit was voor mij de aanleiding om later dirigent te worden.

Hoe bereid je je voor op een concert met film én filmmuziek?

Bij het dirigeren van filmmuziek staat natuurlijk de actie van de film in het middelpunt. Daarom kijk ik als eerste naar de film als geheel. Na het bestuderen van de partituur volgt de belangrijkste en meest uitgebreide fase van de voorbereiding: de exacte analyse van de film met betrekking tot de muzikale timing. Om de film live te begeleiden moet ik alle details kennen. Bij ingewikkelde reconstructies van stomme films ontstaan soms verschillende versies van filmkopieën. Een en dezelfde scene kan bijvoorbeeld enkele seconden langer duren of een bepaald beeld komt toch eerder dan je dacht. Drie seconden plotseling inhalen of overslaan vergt van dirigent en orkestmusici snelheid en flexibiliteit. Als je een kaakslag ziet in de film, wil je die ook tegelijkertijd in de muziek horen. Dat is voor mij het mooiste, als de muziek perfect synchroon is met de film.

Kende je de film The General al?

Nee, ik kende The General niet. Ik vind het ontzettend leuk dat dit meesterwerk op mijn pad komt. Zo’n fantastische aaneenschakeling van toevalligheden en ongelukken, in combinatie met satire en liefde. Het doet mij enorm veel plezier Buster Keaton alias Johnny Gray te begeleiden. Ik bewonder zijn vindingrijkheid bij het oplossen van problemen en het overwinnen van hindernissen, ben verbaasd over het toneelspel en de technische realisatie en vergeet soms bij alle humor en spanning op de muziek te letten. De wonderschone, geraffineerde partituur van Carl Davis draagt enorm bij aan dit kunstwerk. De spannende live belevenis wens ik iedere bezoeker toe op 2 november a.s.

Wat is je meest memorabele live experience als dirigent of luisteraar?

Enige maanden geleden was ik bij de horrorklassieker Nosferatu (van Friedrich Wilhelm Mirnau) op muziek van de Roemeense componist Violeta Dinescu. Ik ben nog steeds onder de indruk van deze live belevenis. Tijdens de uitvoering kregen de musici een ongewone uitdaging voor hun kiezen: de filmrol vertraagde in het midden van de film. De musici moesten plotseling veel langzamer spelen. Gelukkig kenden ze het werk goed en bleven film en muziek nog steeds uitstekend bij elkaar passen. Na een paar minuten zei een van de musici: “Bij deze snelheid duurt de film nog minstens vier uur!” Na een korte pauze ging alles normaal weer verder. Het was een adembenemende belevenis.

Wat luister je in de auto?

Tijdens het autorijden volg ik meestal programma’s over actuele zaken. Soms luister ik ook feel good muziek zoals rock- en popklassiekers die ik dan graag luidkeels meezing 🙂

GA TERUG NAAR NIEUWSOVERZICHT